
یک محصول در فروشگاه شما ممکن است با چند آدرس مختلف باز شود؛ با فیلتر رنگ، با مرتبسازی قیمت یا از دو دستهبندی متفاوت. برای کاربر همه یک صفحهاند، اما برای گوگل چند صفحهی تکراری. تگ Canonical راهی است که به گوگل بگویید نسخهی اصلی کدام است. در این مقاله توضیح میدهیم Canonical چیست، چه مشکلی را حل میکند و چطور درست از آن استفاده کنیم.
Canonical چیست؟
Canonical یا تگ کنونیکال، یک خط کد در بخش head صفحه است که آدرس نسخهی اصلی آن صفحه را مشخص میکند. وقتی چند آدرس محتوای یکسان یا بسیار مشابهی دارند، این تگ به گوگل میگوید کدام را ایندکس کند و در نتایج نشان بدهد. شکل آن اینطور است:
<link rel="canonical" href="https://example.com/product/red-shoes">Canonical چه مشکلی را حل میکند؟
وقتی گوگل چند نسخه از یک صفحه پیدا میکند، باید خودش یکی را انتخاب کند. این انتخاب ممکن است نسخهای باشد که شما نمیخواهید؛ مثلاً آدرسی با پارامترهای عجیب. اعتبار لینکها هم ممکن است بین نسخهها پخش شود. Canonical این سیگنالها را روی یک نسخه جمع میکند و انتخاب گوگل را قابل پیشبینیتر میکند. بدون canonical، گاهی نسخهای با پارامترهای ردیابی کمپین در نتایج گوگل ظاهر میشود و آمار سایت را هم بههم میریزد.
نمونههای رایج صفحههای تکراری
- آدرسهای دارای پارامتر، مثل فیلتر، مرتبسازی یا پارامترهای ردیابی کمپین.
- نسخههای http و https، یا با www و بدون www.
- آدرسهایی که فقط در اسلش پایانی تفاوت دارند.
- محصولی که از چند دستهبندی با آدرسهای متفاوت در دسترس است.
- نسخهی قابل چاپ یک صفحه.
- مقالهای که با اجازهی شما در سایت دیگری هم منتشر شده است.
Canonical را چطور درست استفاده کنیم؟
- برای هر صفحهی اصلی، یک canonical قرار بدهید که به خود همان صفحه اشاره کند.
- از آدرس کامل و مطلق استفاده کنید، همراه با https و دامنهی درست.
- canonical باید به صفحهای اشاره کند که کد 200 دارد، ایندکسشدنی است و ریدایرکت نمیشود.
- هر صفحه فقط یک تگ canonical داشته باشد.
- لینکهای داخلی و نقشهی سایت را هم با همان نسخهی اصلی هماهنگ کنید.
اشتباهات رایج در استفاده از Canonical
- اشارهی canonical همهی صفحهها به صفحهی اصلی سایت.
- اشارهی صفحههای دوم و سوم فهرست مقالات یا محصولات به صفحهی اول؛ هر صفحهی فهرست باید canonical خودش را داشته باشد.
- استفادهی همزمان از noindex و canonical به صفحهی دیگر، که دو پیام متناقض به گوگل میدهد.
- canonical به آدرسی که 404 است یا ریدایرکت میشود.
- چند تگ canonical متفاوت در یک صفحه، که معمولاً از تداخل افزونهها پیش میآید.
Canonical را چطور بررسی کنیم؟
آدرس صفحه را در ابزار URL Inspection سرچ کنسول وارد کنید. در بخش جزئیات ایندکس، دو مورد را میبینید: canonical که شما اعلام کردهاید و canonical که گوگل انتخاب کرده است. اگر این دو متفاوتاند، یعنی گوگل با انتخاب شما موافق نیست و باید سیگنالهای متناقض را پیدا کنید. در گزارش Pages هم وضعیت Duplicate, Google chose different canonical than user همین مشکل را نشان میدهد.
برای فایلهایی مثل PDF که بخش head ندارند، canonical را میتوان در هدر HTTP پاسخ سرور تعریف کرد. این کار بیشتر وقتی کاربرد دارد که یک فایل با چند آدرس مختلف در دسترس باشد.
Canonical، ریدایرکت یا noindex؟
این سه ابزار گاهی با هم اشتباه گرفته میشوند، اما کاربردشان فرق دارد. انتخاب درست به این بستگی دارد که نسخهی تکراری برای کاربر لازم است یا نه.
- ریدایرکت 301: وقتی نسخهی تکراری اصلاً لازم نیست و کاربر هم نباید آن را ببیند؛ مثل نسخهی http.
- Canonical: وقتی نسخهی تکراری برای کاربر لازم است، اما نباید جداگانه در گوگل دیده شود؛ مثل صفحهی مرتبشده بر اساس قیمت.
- noindex: وقتی صفحه نباید در نتایج گوگل باشد، اما تکراری صفحهی دیگری هم نیست؛ مثل صفحهی تشکر بعد از خرید.
اگر خودتان نسخهی اصلی را مشخص نکنید، گوگل بهجای شما انتخاب میکند؛ و شاید انتخابش با شما یکی نباشد.
جمعبندی
Canonical ابزاری ساده برای حل مشکلی رایج است: چند آدرس با محتوای یکسان. با این تگ به گوگل میگویید نسخهی اصلی کدام است تا اعتبار روی همان جمع شود و نسخهی درست در نتایج نمایش داده شود. canonical خودارجاع برای همهی صفحهها، هماهنگی با لینکها و نقشهی سایت و دوری از سیگنالهای متناقض، کلید استفادهی درست از آن است. اگر فروشگاه یا سایتتان با صفحههای تکراری درگیر است، صفحهی تعرفهها را ببینید یا با ما تماس بگیرید.





